اختلافات و دعاوی ملکیاثبات مالکیت
خواسته اثبات مالکیت بر اراضی و املاک دارای سابقه ثبتی یکی از دعاوی میباشد که به کرات در دادگاه های حقوقی مطرح میشود. این خواسته غیر ترافعی میباشد و حتی در صورت ورود در ماهیت و صدور حکم به اثبات مالکیت وضعیت جدیدی برای خواهان و علیه خوانده ایجاد نمینماید. بر اساس بند ۳ ماده ۵۱ قانون آیین دادرسی مدنی خواسته باید معین شود و دعوا به مفهوم اخص به معنای توانایی قانونی مدعی حقوق تضییع یا انکار شده در مراجعه به مراجع صالح در جهت به قضاوت گذاردن، وارد بودن یا نبودن ادعا و ترتب آثار قانونی و برای طرف مقابل دعوا توانایی قانونی مقابله با آن است. لذا ایراد شکلی جدی غیر ترافعی بودن و اعلامی بود این خواسته بر آن وارد است و نوبت به بازبینی ماهوی موضوع نمیرسد. دعوای اثبات مالکیت حداقل اراضی و املاک دارای سابقه ثبتی از این حیث فاقد وصف ترافعی بودن است که این خواسته نوعی احراز مقدمات یعنی وجود مالکیت است و احراز و اثبات مالکیت خود نوعی مقدمه واجب برای بسیاری از دعاوی از جمله خلع ید و مطالبه اجرت المثل ایام تصرف است و دعوای اثبات مالکیت به دلیل وصف مقدماتی بودن آن فاقد شان استقلالی است. و محاکم دادگستری مرجع استماع مقدمات دعاوی نبوده و مرجع اعلام و اثبات مالکیت، مراجع ثبتی بوده و مراجع قضایی بر حسب نوع هر دعوا آثار مالکیت اعلام شده توسط مراجع قانونی و ثبتی را اعمال میکند.
